Transactief, hoe het begon…

Transactief leerde ik kennen door een track mee te rijden met Harre in het Zoniënwoud. Ik had nog maar pas mijn GPS en kon nipt zelf mijn plan trekken. Van begin tot einde in het bos, single tracks, mooie uitzichten. Wat onder de indruk van het tempo maar het smaakte naar meer.

Al snel volgde ik het Transactief team via facebook. Zelf uitgestippelde ontdekkingstochten langs de taalgrens, technische tracks in Namen enzovoort. Waaw dat leek de moeite, maar te hoog gegrepen qua km’s. Slik. En toen kwam de Transmadammen. Oef, wat minder km’s en even mooie en uitdagende tracks. En niet te veel tralalala en een betaalbare formule. Vrouwen die mountainbiken, dat moeten er toffe zijn en ja het klikte. Alleen… geen pintjes op de 1e editie! Tsss, ook vrouwen drinken bier. 2e editie: inclusief pintjes J.

Het fietsen dat klikte ook direct. We vertrokken in 1 groep en al snel ontstond er een groepje Transmadammen met hetzelfde tempo dat ongeduldig al verder wou. We konden GPS lezen en hop weg waren we. Af en toe eens een platte band, wat tracks uitpluizen diep in het bos, mooie natuur en vooral veel gelachen. Alleen en toch samen, mij ligt het wel. We trokken er met het kleine groepje op uit maar checkten tegelijk of de andere groepen wel een GPS hadden en verder konden.  Na de Transmadammen kwam er een whatsapp groepje en we fietsen geregeld samen. Soms toertochten, soms een GPS track. En pintjes achteraf uiteraard.

De andere Transactief events bleven eerst een tikkeltje te hoog gegrepen. Sara had er oor naar en toen kwam ze met de korte versie van de Transcanal op de proppen:  +/- 70 km. Nog nooit gedaan maar ook niet onmogelijk. We pepten elkaar wat op. Kom dat moet lukken. Intussen wat andere MTB vriendinnen warm gekregen en wat extra beginnen trainen. En ja ook de Transcanal was geweldig en we hadden het gevoel echt op reis te zijn. En met mannen erbij dit keer. Die kwamen we geregeld tegen onderweg en ze droegen dan galant onze fiets over de poortjes of plakten onze platte banden (3!). We kunnen dat gerust zelf hoor, maar dat hoeven zij natuurlijk niet te weten…

Volgende avontuur: de TransWales! Ik las op het eerste Transmadammen weekendje een artikel over Wales in een MTB magazine. Waauw dat moet geweldig zijn. 1 hint naar Harre en Sara en 2 jaar later is TransWales geboren.

En nu dus Transambassadeur, een logische stap, want waar het hart van vol is lopen de benen van over… of zoiets.

Transactief is voor mij:

  • Alleen en toch samen: marathonrijder, zondagsrijder, fanatiek of gewoon. Voor mij is het aanbod heel divers en fiets je wat je kan en wil aan km’s. Je kan het alleen rijden, maar meestal ontstaan er kleine groepjes van mensen met hetzelfde tempo en leer je zo ook toffe andere mensen kennen met dezelfde spirit. Tegelijk check je of iedereen mee is en of anderen ok zijn. Je laat niemand achter met pech bijvoorbeeld en checkt of iedereen een GPS heeft als we opsplitsen.
  • Plantrekkerij: het vraagt wat ‘zelfredzaamheid’: de tracks lezen, de basics aan je fiets kunnen herstellen onderweg, … en als er echt iets is, komt Harre maar al te graag aangevlamd met de dikke Defender om je op te pikken.
  • Avontuur en uitdaging: wondermooie paadjes en tegelijk wegjes waarvan je soms denkt ‘nee dat kan toch niet langs hier zijn’. Het is soms wat uitpluizen hoe de track loopt, zeker in het bos en tegelijk maakt dat het net fijn. De tracks zijn soms net wat te moeilijk of soms net wat te lang en geven daardoor een push om meer te fietsen of dat moeilijk stukje toch nog s te proberen.
  • Respect voor de natuur: we rijden in kleine groep, laten zo weinig mogelijk sporen na en krijgen in ruil de mooiste plekjes in de natuur te zien waar je niet het gevoel hebt dat er al 1000 man gepasseerd is.
  • Mountainbiken op de mooiste plekjes kortbij en ver weg: elke keer denk ik ‘waaw België is toch schoon en heeft mooie bossen’, zelfs het Zoniënwoud word je niet beu na 20 keer. En ook verder weg is er nog heel wat mooie natuur te ontdekken met de MTB. Smaakt naar meer.